Klaus (2019) OCR 24 fps runtime 01:38:03
(NETFLIX ขอเสนอ)
จดหมาย
เดี๋ยวนี้คุณ ไม่ค่อยได้เขียนจดหมาย แล้วใช่ไหมครับ
แต่ผมเชื่อว่ามีฉบับหนึ่ง ที่คุณไม่เคยลืมแน่ๆ
ส่งมันไปถึงผู้ชายอ้วนๆ คนหนึ่ง ที่ใส่ชุดสีแดง
และมีเงื่อนไขว่าคุณต้องทำตัวดีๆ
ไม่มากก็น้อย
เขาจะเอาของเล่นมาให้ ชิ้นสองชิ้น
แต่ก็ดูเหมือนจะไม่เคยมีใครสงสัย ว่าเรื่องทั้งหมดเริ่มต้นยังไง
ในตอนแรก
นี่คือเรื่องราวเกี่ยวกับจดหมาย และมันเริ่มต้น...
ด้วยฉบับนี้
(โรงเรียนการไปรษณีย์)
74.. 75.. 76..
77.. 78.. 79..
- 80. - ครูฝึกครับ
ส่งมาจากเบื้องบน หนังสือราชการ ถึงนักเรียนคนหนึ่งของท่าน
ส่งถึงเขานะครับ ท่าน
นักเรียนการไปรษณีย์ โยฮันเซ่น!
หยุดเลย
อย่าเฉลยนะ ขอผมเดาก่อน
ยอมก็ได้ ใครน่ะ
จ่านี่เอง
ครูฝึก นั่งสิๆ ดื่มอะไรไหม
เอสเปรสโซ คาปูชิโน่
นายควรซ้อมขี่ม้าอยู่ไม่ใช่เหรอ
ไม่ต้องห่วงน่า มีคนฝึกแทนผมแล้ว
หนังสือราชการจากสำนักงานของนายไปรษณีย์
อะไรนะ
จ่า เอาจริงดิ
อย่าอำผมเล่นนะ
ฝากถือนี่หน่อย
โห นึกว่าจะมาถึงเร็วกว่านี้ซะอีก
แต่ใช่ โดนเรียกตัวไปพบฮ่องเต้แล้ว
อันที่จริง ไปยกเลิกเอสเปรสโซ ของจ่าได้เลยนะ
และนี่ ดื่มของผมให้หมดสิ ผมไม่ต้องการมันอีกต่อไปแล้ว
และผมจะขอมองดูที่นี่เป็นครั้งสุดท้าย จะได้ลืมมัน
เรียบร้อย เอาละ ไปกันเถอะ
9 เดือน
เป็นเวลา 9 เดือน
ที่ฉันใช้เส้นสายทั้งหมดที่มี
เพื่อยัดแก เข้าโรงเรียนการไปรษณีย์
อันที่จริง 9 เดือนกับ 6 วันต่างหาก
แต่ใครจะไปนับล่ะ
อะไรเนี่ย ไม่มีขนมปังกรอบเหรอ
โธ่เอ๊ย เซ็งเป็ด
งั้นเรามาพิจารณา พัฒนาการของแกกันไหม
ได้เลย
- จ่า - ครับ ท่าน
แยกและจัดหมวดหมู่...
สอบตกเต็มๆ
ดูแลและควบคุมนกพิราบสื่อสาร...
ทำได้ย่ำแย่มาก
ขนย้ายสินค้าแตกหักง่าย...
ทำสถิติได้แย่ที่สุด
นั่นแหละ ใช่เลย
แต่แหม เราก็ได้พยายามแล้วไม่ใช่เหรอ
ผมคงต้องไปเก็บข้าวของ และกลับบ้านแล้วละ แย่จัง
บ้าที่สุด
- หยุดอยู่ตรงนั้นเลย - ไม่ครับ พ่อ
พ่อพูดถูก เมื่อไหร่ผมจะโตสักที
เมื่อไหร่ผมจะเลิกทิ้งขว้างโอกาสพวกนี้
ที่พ่อมีน้ำใจยัดเยียดให้ผม
และรับผิดชอบตัวเองได้สักที
ผมคงต้องไปซุ่มเก็บตัว
และทบทวนความสำคัญในชีวิตซะใหม่
ขณะห่อตัวอยู่ในผ้าปูที่นอนผ้าไหมของผม
พร้อมคาเวียร์และเหล้าเชอร์รี พ่อยังซื้อยี่ห้อเดิมอยู่ใช่ไหม
แกคิดว่าฉันจะดูแกจงใจล้มเหลว
แล้วปล่อยให้แกลอยหน้ากลับไป
ใช้ชีวิตแบบคุณชาย ไร้เป้าหมาย ไร้ความหมายง่ายๆ งั้นเหรอ
ก็... ใช่ครับ ผมจะไปไหนได้...
ยินดีด้วย ตอนนี้แกเป็นบุรุษไปรษณีย์แล้ว
ว่าไงนะครับ
แกจะต้องไปเปิดที่ทำการไปรษณีย์ใน...
เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก
แกมีเวลา 1 ปี
อะไรนะ 1 ปี ที่ไหน สเมียเรนส์เบิร์กเนี่ยนะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย พ่อ
จดหมาย 6,000 ฉบับก็พอ
ประทับตราด้วยมือแกเอง
และฟังให้ดีนะ เจสเปอร์
ถ้าแกส่งจดหมายพวกนั้นไม่ครบล่ะก็
ออกจากกองมรดกไปเลย
ไม่มีอะพาร์ตเมนต์สุดหรู
รถม้า เสื้อผ้า งานเลี้ยงอีกต่อไป...
ไม่เหลือสักอย่าง
เตรียมหาที่ซุกหัวนอนสบายๆ ในสลัมได้เลย
- แต่... - จดหมาย 6,000 ฉบับ 1 ปี
ห้ามโกง ติดสินบน หรือหาทางหลบเลี่ยงงานนี้เด็ดขาด
พ่อ ไม่เอาน่า นี่ผมเองนะ
มาคุยเรื่องนี้กันดีกว่า
นี่ลูกพ่อไง เจสเปอร์น่ะ หนูน้อยเจสปี้ไง
จำได้ไหมที่ผม... "พ่อฮะ ผมขอช่วยพ่อส่งจดหมายได้ไหมฮะ
ผมขอช่วยพ่อเอาจดหมายใส่ในซอง
และเอาไปติดแสตมป์พร้อมด้วย..."
เดี๋ยว!
รู้ไหมว่าต้องรีดเครื่องแบบนี้นานแค่ไหน
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่คงมีคนเสียเวลาเป็นชั่วโมงแหละ
ได้ยินไหม เบิร์กฮาร์ด
ในที่สุดก็เจอใบหน้าที่เป็นมิตร เชื่อไหมว่าพวกเขา...
เบิร์กฮาร์ด ฉันยังไม่ได้ขึ้นรถม้าเลยนะ เบิร์กฮาร์ด
ท่านครับ ผมเห็นด้วยกับการลงโทษ แต่เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก...
ไม่เกินไปหน่อยเหรอครับ
เด็กคนนั้นต้องการเครื่องเตือนสติ จ่า และใครจะรู้
สักวันเขาอาจขอบคุณผมก็ได้
ขอบคุณครับ พ่อ
มันวิเศษเลิศเลอมาก พ่อ ขอบคุณหลายๆ
มันเจ๋งมาก พ่อ
เจ๋งสุดๆ ไปเลย
ขอบคุณครับ พ่อ
ขอบคุณ
ผมรักการขี่รถม้าสุดสยองนี้มาก
ขอบคุณมาก ก.ไก่ล้านตัว
ขอบคุณๆ ๆ ขอบ...
กลับไปที่ทางแยกนะ
และเลี้ยวซ้ายที่ต้นไม้ตายแล้ว ไม่ต้องขอบคุณ
อะไรนะ เปล่า ผมไม่ได้หลงทาง
เชื่อฉันสิ นายหลงทาง
ฮาดีแฮะ คืองี้ เรือสวยนะ
ไม่รู้ว่าวันนี้ คุณจะได้ขึ้นเรือบ้างไหม
คืออะไรเนี่ย
บุรุษไปรษณีย์คนใหม่ เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก
ซึ่งอยู่บนเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งรายล้อมไปด้วยน้ำทะเล
ซึ่งผมต้องใช้เรือข้ามไป ซึ่งคุณมีเรือ
เริ่มปะติดปะต่อได้หรือยังเอ่ย
อากาศเป็นแบบนี้ตลอดเลยเหรอ
ช่วงนี้มีคลื่นความร้อนนิดหน่อยน่ะ
นั่นไง เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก
มีเสน่ห์เนอะ นายน่าจะได้เห็นมันในฤดูใบไม้ผลินะ
ตอนนั้นแหละที่ความมืดสลัวพวกนั้น สะดุดตาสุดๆ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่เหรอ
ประเพณีท้องถิ่นหลากสีสันน่ะ
ตำนานพื้นบ้านแปลกๆ อะไรทำนองนั้น
วัฒนธรรมที่มีชีวิตชีวาทั้งหมด ของเมืองประหลาดนี่
ไม่นะ ทำไมพวกเธอ...
ไอ้เด็กเปรต!
ทุกคนไปไหนกันหมด
ทุกคนเหรอ
ผมนึกว่าจะมีการต้อนรับซะอีก
ใช่ๆ การต้อนรับ แน่นอน การต้อนรับ
ดีนะที่เตือนฉัน นายไปเคาะระฆังตรงนั้นนะ
แล้วการต้อนรับก็จะเริ่มขึ้น
- ระฆังเหรอ - ใช่
ลองดูสิ แล้วพวกเขาจะออกมา พวกเขาจะมีวงดนตรี
อาหารเรียกน้ำย่อย และรางวัลสำหรับแขกบ้านแขกเมือง
เป็นการต้อนรับเต็มรูปแบบ
จริงเหรอ
- ที่นี่อะนะ - ก็ใช่น่ะสิ
ไม่ใช่ทุกวันหรอกนะ
ที่จะมีบุรุษไปรษณีย์คนใหม่ มาจากเมืองใหญ่
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ของฉัน!
พวกมันกัด โอ๊ย ออกไปนะๆ
เจ๋งไหมล่ะ
และนายคิดว่าพวกเขาลืมเนี่ยนะ
เร็วเข้า พาผมออกไปจากที่นี่
เกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย
- ทำไมทุกคนถึงยืนบื้อกันอยู่ได้ - แหม
ดูสิว่าในที่สุดใครเป็นฝ่ายยกธงขาว
ยกธง... เราเหรอ
ตลกเป็นบ้า
ยอมรับซะเถอะ แกแอบออกมาเคาะระฆัง
เอลลิงโบอย่างเราเหรอ ไม่มีวันซะละ!
- อย่าบังอาจขึ้นเสียงใส่ฉันนะ - พวกขี้แพ้ของแกต่างหาก
- เอาเข้าไป - แกเคาะระฆัง!
แกก็รู้ว่าแกเคาะ...
แกปอดแหกเอง แล้วคิดจะโยนความผิด ให้เราเหรอ
- ไม่อยากจะเชื่อเลย - เรากวาดหิมะกันอยู่...
นี่!
แย่งอะไรกันน่ะ เด็กๆ
ของฉัน!
แม่ฟักทองน้อย เจออะไร เอาให้พ่อดูซิ
ของฉัน
นี่ไม่ใช่วิธีปฏิบัติกับคน
ไม่ใช่กับคนคนนี้แน่นอน
ขอ 1 วิฯ ให้ฉัน...
บุรุษไปรษณีย์เหรอ
- ตลกสิ้นดี - เมื่อไหร่พวกเขาจะเข็ดเนี่ย
พวกเขาส่งบุรุษไปรษณีย์มาให้เราอีกแล้ว
เอาละ
พวกคุณไม่รู้ว่าผมเป็นใคร ผมจะไม่ถือสาแล้วกัน
โอเคนะ แต่เอาเป็นว่า ผมไม่ใช่บุรุษไปรษณีย์จริงๆ หรอก
คือก็ใช่ เพราะมันเป็นธุรกิจของบ้านผม
- พ่อผม... อย่าให้เริ่มเล่าเลย... - เราพูดถึงไหนนะ
- เรื่องมันซับซ้อน - อ๋อ ใช่ เคาะระฆังที
ชีวิตนี้สั้นเกินกว่าจะลงรายละเอียด แต่...
(โรงเรียน)
ไปที่เคาน์เตอร์สิ
ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้
เอาละ ฟังนะ ใครก็ตามที่อยู่ตรงนั้น ผมขอเตือนคุณ
คุณไม่อยากมีเรื่องกับผมหรอก โอเคนะ
แม่เจ้า ปลาเน่าเรียกพี่! อื้อหือ กลิ่น
ปลาแมกเคอเรลสดใหม่จ้า วันนี้มีแต่ปลาเฮร์ริงกับเบอร์บอตนะ
เครื่องแบบ ตกใจจนเหงื่อแตก กลัวจนตัวแข็ง
ประหม่าจนขาสั่น เอาละ
ฉันจะลองเดามั่วดูแล้วกัน
นายคือบุรุษไปรษณีย์คนใหม่
และคนขับเรือหลอกนายให้เคาะระฆังรบ
ระฆังรบเหรอ เมืองแบบไหนกันที่มีระฆังรบ
เปิดหน้าต่างได้ไหม ผมแอ๊บไม่เหม็นไม่ไหว...
ขอต้อนรับสู่เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก
เมืองแห่งการทะเลาะวิวาท ที่ดีที่สุดในโลก
- ทะเลาะวิวาทหรอ - โกรธแค้น โต้เถียง
ระหว่างเผ่าครัมกับเผ่าเอลลิงโบ แล้ว...
นี่นายจะซื้ออะไรไหม หรือจะมาเม้าท์มอยเฉยๆ
เดี๋ยวนะ
นี่โรงเรียนไม่ใช่เหรอ
ควรจะมีเด็กและครูไม่ใช่เหรอ
ใช่ แหม ขอบใจนะ
นึกแล้วเชียวว่าฉันลืมอะไรไป เด็กๆ นี่เอง
ขอบใจ
เธอเป็นครูเหรอ
โอเค วิธีการเป็นอย่างนี้นะ
ฉันขายปลา แล้วคนที่ อยู่อีกฝั่งของเคาน์เตอร์...
- ซึ่งก็คือนาย นายต้องซื้อ... - แม่เจ้า นั่นเธอเหรอ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- สิ่งที่เกิดขึ้นคือ... - ฉัน... ฉันถามผิดเอง
ฉันเคยทำงานเป็นครู
ในที่ที่คนไม่ส่งลูกหลานไปโรงเรียน
จะให้คบค้ากับลูกหลาน ของศัตรูคู่แค้นงั้นเหรอ
ฝันไปเถอะ ไม่มีทางซะล่ะ
ตอนนี้ฉันเลยลดตัวมาทำงานนี้
จะได้เก็บหอมรอมริบ
และไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ที่ไหนสักแห่งที่ห่างไกลจากที่นี่
นายจะซื้ออะไรไหม
วันนี้ปลาเฮร์ริงลดราคานะ
อยู่นี่เอง ก็งงอยู่ว่านายรีบร้อนไปไหน
อรุณสวัสดิ์ คุณอัลวา
- มอเก้นส์ - ไปกันเถอะ พวก
ฉันเก็บทีเด็ดไว้ท้ายสุด
(ที่ทำการไปรษณีย์)
บ้านแสนสุข
อะไร...
- ฝากส่งที พี่บุรุษไปรษณีย์ - เดี๋ยวนะ นั่นมัน...
กลับบ้านไปซะ ไอ้ขี้แพ้!
อ๋อ เหรอ ถ้าฉันเป็นไอ้ขี้แพ้ งั้นนายก็...
นายไปไกลเกินแล้ว นายหายไปแล้ว
สวยงามมาก แสงธรรมชาติ
ความรู้สึกแบบชนบท ระบบแอร์รวมศูนย์
ชมวิวได้รอบทิศทาง
เหมาะมากสำหรับคนรักสัตว์
- ขอให้สนุกนะ - เดี๋ยว
นี่ไม่ใช่แล้วล่ะ ผม...
อ๋อ เข้าใจแล้ว
พ่อผมให้คุณทำแบบนี้ใช่ไหม ใช้ได้เลย
หลงกลเลยนะเนี่ย
โอเค พอได้แล้ว พาผมไปที่อยู่จริงได้แล้ว
ผมอยากอาบน้ำร้อนและดูเมนูอาหารค่ำแล้ว
นี่ ฉันจะช่วยให้เข้าใจนะ
นายเป็นบุรุษไปรษณีย์ ในเมืองสเมียเรนส์เบิร์ก
ซึ่งเป็นเกาะที่ตัดขาดจากโลกภายนอก
หนาวสุดขั้ว เพื่อนบ้านหัวร้อน ชอบใช้กำลัง
และที่นี่คือบ้านของนาย
เริ่มปะติดปะต่อได้หรือยังเอ่ย
เกือบแล้ว อดทนหน่อยนะ
พอกันที ที่นี่ห่วยแตกที่สุด
ฉันจะกลับบ้าน
ไม่ นายกลับไม่ได้ จำได้ไหม
นายจะถังแตก ต้องนอนข้างถนน
แต่ฉันเกลียดที่นี่
มันหนาวมากและน่าขยะแขยง และผู้คนก็ใจร้ายกับฉัน
ฉันคิดถึงผ้าปูที่นอนผ้าไหม...
หุบปาก! เลิกอ่อนแอได้แล้ว
ตั้งสมาธิ นายจะไปจากที่นี่ได้ยังไง
นายต้องการ...
จดหมาย
เอาละ ตู้นี้ต้องมีแน่ ฉันรู้สึกได้
มาหาป๋ามา เจ้าจดหมายน้อยน่า...
โธ่ ไม่เอาน่า
ได้ ต้องไปหาต้นตอสินะ
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณนาย
ผมเป็นบุรุษไปรษณีย์อย่างไม่ต้องสงสัย
ถ้าคุณมีจดหมายที่อยากให้ผมส่ง
ก็รีบเอามาให้ผมได้เลยนะ...
สวัสดี ไงครับ
ถ้าคุณมีจดหมาย ผมยินดีรับไปนะครับ
การ์ดอวยพรวันเกิดก็ได้ ญาติห่างๆ อะไรงี้
ประกาศการเสียชีวิต
แม่ร่วง!
มีจดหมาย...
หรือพัสดุไหมครับ อยากส่งพัสดุไหม
ให้ตายสิ คุณทั้งหลาย
จดหมายน่ะ จดหมาย ผมไม่ได้มีเวลาทั้งวันนะ
โอเค คลานต่ำไว้ อย่าตื่นตระหนก
แบบนี้สินะเขาถึงเรียกว่า "ไปรษณีย์อืดอาด"
เอาละ เกิดอะไรขึ้นที่นี่ จดหมายไปไหนหมด
คนแถวนี้มีเรื่องคุยกัน เรื่องเดียวเท่านั้นแหละ
และพวกเขาสื่อสารกันรู้เรื่องดี โดยไม่ต้องใช้จดหมาย
- ว่าไหมล่ะ - เดี๋ยวนะ
ไม่มีจดหมายเหรอ แล้วผมจะไปจากที่...
- อะไรเนี่ย - สวัสดีครับ
คุณครับ ผมขอรูปที่ผมวาดคืนได้ไหมครับ
ลมพัดมันไปน่ะครับ
- นะครับ - ยังก่อน ไอ้หนู
ไม่เห็นเหรอว่าฉันยุ่งอยู่ กับการพยายามคิดว่าจะหาจด...
คืองี้นะ
ฉันเป็นบุรุษไปรณีย์ เห็นไหม
ฉันเอารูปให้นายไม่ได้หรอก
แต่ฉันส่งไปรษณีย์ให้นายได้
- ยังไงครับ - ง่ายสุดๆ
ฉันก็แค่พับรูปวาดแสนน่ารักของนาย ซึ่งสวยมากนะเนี่ย
ใส่ในซองจดหมายแบบนี้
จากนั้นก็เหลือแค่จ่ายอัตราค่าไปรษณีย์ ฉันจะได้ใส่ไว้ในตู้จดหมายให้นายได้
- อัตราค่าไปรษณีย์เหรอ - ใช่
นายแค่โยนเหรียญมาให้ฉัน 1 เพนนี
ฉันจะได้ติดแสตมป์ แล้วก็พร้อมส่งเลย
คุณใส่ไว้ในตู้จดหมายเลยไม่ได้เหรอ
ฉันก็อยากทำแบบนั้นมากนะ แต่ไม่ได้จริงๆ
ไม่มีค่าไปรษณีย์ ก็ไม่ใช่จดหมายน่ะสิ
เข้าใจวิธีการไหม
นายจะว่าไงล่ะ
ฉันได้ส่งจดหมาย นายก็ได้รูปวาดของนาย
ได้ประโยชน์กันทั้งคู่ นายอยากได้รูปของนายไหมล่ะ
ถ้าไม่อยากได้ ฉันจะเก็บไว้เอง ฉันชอบมัน
ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะเก็บไว้
ฉันจะส่งจดหมายนี่ให้ตัวเอง ถ้าฉันเป็นนาย
อ้าว หวัดดีฮะ พ่อ
ผู้ชายใจดีคนนี้บอกว่า
- เขาส่งรูปคืนผมทางไปรษณีย์ได้ - ไม่ใช่
- เขาโกหก เด็กๆ ขี้โกหก - พ่อให้เขา 1 เพนนีได้ไหม
อุ๊ย ดูสิ ที่อยู่ผิด
ผมนี่โง่จัง นี่ไม่ใช่... คุณไม่ใช่สเปนเดิลเบิร์ก
แล้วเจอกันครับ
ขอบคุณมาก และไม่ต้องพูดหรอก บาย
ใจเย็น เจ้าหมาน้อย!
ต้องเป็นจดหมายด่วนแหงๆ
เอาละ เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก
รอบนี้แกอาจจะชนะ
แต่ถ้าแกคิดว่าฉันจะยอมแพ้ คิดใหม่ได้เลย
ฉันต้องได้ส่งจดหมายเร็วๆ นี้
จากนั้นฉันจะบอกลาแก และความหนาว และคนเพี้ยนๆ
และไก่ของแก ใช่แล้ว แกด้วย
คอยดูละกัน ฉันขอเวลาอาทิตย์นึง
2 อาทิตย์อย่างมาก
ฉันมาผิดเวลารึเปล่า ท่าทางนายจะกำลังยุ่งมาก
คุณ... ไม่มี...
งานทำหรือไง
แหม มีสิ
ฉันมารับจดหมายทั้งหมดที่จะส่งออกไปไง
ไหนล่ะ
นายคงต้องช่วยฉันแบกกระเป๋าหนักๆ ด้วยนะ
หลังฉันไม่ค่อยดีน่ะ
- ผมเกลียดคุณชะมัด - ฉันรู้
แล้วตกลงจดหมายอยู่ไหนเนี่ย
นายเก็บไว้ตรงไหน อยู่ในห้องอื่นหรือยังไง
ให้ฉันเดินไปรอบๆ ห้องไหม
แล้วถ้าฉันเข้าใกล้จดหมาย นายก็พูดว่า "อุ่นขึ้น"
และถ้าฉันอยู่ห่างจากจดหมายนายออกไป นายก็พูดว่า "หนาวขึ้น"
- จากนั้น... - นั่นอะไร
อะไร อ๋อ กระท่อมช่างไม้น่ะเหรอ
ใช่ มีคนอยู่ที่นั่นไหม
มีสิ นายน่าจะแวะไปบ้างนะ
เขาน่ารัก ชอบรับแขก
สวัสดีครับ ผมอยู่ในบ้านคุณ
หรือไม่ว่าที่นี่จะเป็นอะไรก็ช่าง
มีใครอยู่ไหมครับ
ให้ตายสิ เอาจริงดิ
เออสินะ มันต้องเป็นแบบนี้สินะ
เยี่ยม ฉันจะฆ่าคนขับเรือนั่น
อะไรเนี่ย
ของเล่นเหรอ
ฮ่า ได้การละ
ทีนี้ฉันก็กลับบ้านได้พร้อมความพึงพอใจ จากการบรรลุเป้าหมายอย่าง...
(เคล้าส์)
ไม่ไหวแล้ว พอกันที
อยู่ในสลัมยังดีกว่าถูกเฉือนเป็นชิ้นๆ
ไม่ละ ขอบใจ
อย่าสับผมแล้วแยกชิ้นส่วนไปทิ้งในป่าเลยนะ
นี่คือที่ไหน
อะไร ผมไม่รู้ ผมจะไปรู้ได้... เดี๋ยวนะ
ผมรู้นี่
เดินตรงไปตามทางเรื่อยๆ แล้วคุณจะไปถึงที่นั่นเอง
หาเจอแน่นอน หรือจะให้ผมพาไปก็ได้
ได้เลย ได้ เดี๋ยวผมพาไปเอง
เอาละ
โทษทีนะ คือ... ผมขอ...
ถึงแล้วจ้า
ค่อยๆ ก้าวลงจาก... อะไรน่ะ
นายเป็นบุรุษไปรษณีย์ไม่ใช่เหรอ
อุ๊ย คุณอยากให้ผม...
ไม่ แต่ผม...
ได้สิ ด้วยความยินดี
ไม่มีอะไรที่ผมชอบทำ
มากไปกว่าการส่งสิ่งที่ผมมั่นใจว่าต้องเป็น
หัวที่ถูกตัดอะไรเทือกนั้นแน่ๆ
คงไม่ใช่หัวที่ถูกตัดหรอกเนอะ
มันต้อง... ผมถือหัวอยู่ในมือเลยนะเนี่ย แต่นี่
เข้าไปสิ นี่ ผมพยายาม...
มาได้ไง
เงียบมากสำหรับความไม่สมสัดส่วนของ... ผมหมายถึง
กำยำ...
สง่างามราวรูปปั้น คุณมีความ...
อะไรอยู่ในนั้นน่ะ
ล้อเล่นแน่ๆ ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้ ก่อนอื่นเลยนะ
ผมก็อยากไปนะ
แต่ดูสิ เสียดายที่มีรั้วกัน
แย่จัง ไงดีล่ะ
คุณจะทำยังไง เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
นี่ ขอร้องละ แหวกรั้วเถอะนะ
ทำแบบนี้กับผมทำไม
ไม่นะ
โอเค คุณชนะ คุณต้องการอะไร เงินเหรอ พ่อผมมีเงินเพียบ
เขียนไปเรียกค่าไถ่ได้เลย เขียนหนังสือเป็นใช่ไหม
ช่างเถอะ ผมเขียนให้ก็ได้
เขาจะไม่รู้เลยว่าเป็นผม ผมจะเขียนให้เหมือนคุณเขียนเอง
ผมจะใช้คำห้วนๆ ขอร้องละ ได้โปรดๆๆ
ปล่อยผมออกไปเถอะ ผมจะ...
ทำไม
นั่นใคร
ประตู
ไม่นะ
กลอนเพียบ!
มันต้องขยับสิ เร็วเข้า
เปิดเถอะ เร็วเข้า
เร็วเข้า
ตั้งสติไว้
พวกมันอยู่ไหน
อย่าให้มันหนีไปได้ เร็วเข้า ไปจับพวกมันมา
โอเค
ผมทำทุกอย่างที่คุณขอแล้ว ให้ผม...
เขามาที่นี่เพื่อสะสางงานให้เสร็จ
- ไม่นะ - คุณบุรุษไปรษณีย์คะ
อยู่ในนั้นรึเปล่าคะ
ไปซะ ไป กลับไป เดี๋ยวเขาได้ยินพวกเธอ
พวกเราอยากส่งจดหมายค่ะ
อะไรนะ เมื่อกี้ว่าไงนะ
ลูกพี่ลูกน้องของเราบอกว่า ถ้าเราเขียนจดหมายถึงคุณเคล้าส์
เขาจะทำของเล่นให้ค่ะ
เขายังบอกให้เอาเงินให้คุณ คนละ 1 เพนนีด้วย
ไม่มีค่าไปรษณีย์ ก็ไม่ใช่จดหมาย จริงไหมคะ
นี่ ยัยหนู
อยากได้ของเล่นไหม
นี่ พวกนาย...
อยากได้ของเล่นใหม่ไหม
แค่เขียนจดหมายไปหาคุณเคล้าส์
แล้วเธอก็เอาจดหมายใส่ลงไปในซอง
เขียนชื่อเธอบนซอง และเอามา 1 เพนนี
อย่าลืม 1 เพนนีเด็ดขาด
ควรเขียนให้ดูเศร้านะ เขียนมาเศร้ารึเปล่า
โอเค ดีมาก
เอาละ
ทีนี้ก็...
มาถึงส่วนที่ยากแล้ว
เอาละ จำไว้นะ
เขาคงไม่ใช่นักฆ่ามือขวาน แต่...
ก็อาจจะเป็นไปได้แหละ แต่น่าจะไม่ใช่หรอก
ลึกๆ แล้วเขาเป็นคนดี
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ คุณเคล้าส์ใช่ไหมครับ
จำผมได้ไหม ที่บุกรุกบ้านคนอื่นเมื่อคืน
เจสเปอร์ โยฮันเซ่น บุรุษไปรษณีย์
เรายังไม่ได้แนะนำตัวกัน...
ผม... คืองี้ครับ คุณเคล้าส์
ดูเหมือนว่าคนจะร่ำลือกัน
ว่าเด็กๆ ที่น่าสงสาร ในเมืองสเมียเรนส์เบิร์กเริ่ม...
เขียนจดหมายกันเอง...
เพื่อขอของเล่นจาก...
คุณ
ผมเลยคิดว่า
คุณมีโรงนาที่เต็มไปด้วยของเล่น
วางไว้เฉยๆ ให้ฝุ่นเกาะไปวันๆ ฉะนั้น...
พระเจ้า โอเค จบแล้วสินะ เอาละ
มันช่าง...
ปกติสุดๆ
ไม่ใช่อาการป่วยทางจิตอะไรสักนิด
- ไปให้พ้น - คุณเคล้าส์ครับ
เด็กน้อยพวกนั้น
ถ้าคุณบริจาคของเล่นเก่าๆ ให้พวกเขา
ผมยินดีส่งให้พวกเขาฟรีๆ เลย
คุณเคล้าส์ รอเดี๋ยว
ได้โปรด
คิดถึงความสุขที่คุณจะมอบให้กับ ชีวิตน้อยๆ แสนลำเค็ญของพวกเขาสิ
ดูสิ นี่ไง
เฮียร์ลีฟน้อยผู้น่าสงสาร
เขามีแค่กิ่งไม้กับก้อนหิน ให้เล่นเท่านั้น เศร้ามาก
และคนนี้
หนูน้อยเพนนี... แพตตี้
ตุ๊กตาของเธอเก่ามาก
มันยับเยินอยู่ในอ้อมแขนเธอ ตอนที่เธอมาหาผม
แล้วก็คริสตอฟ เจ้าหนูคริสตอฟจอมขี้เหร่
เจ้าหนูคนนี้...
คืนนี้ เวลาเดิม
เยี่ยม เดี๋ยวนะ เวลาเดิมเหรอ หมายถึงกลางดึกน่ะเหรอ
- ผมเอาของเล่นไปตอนนี้ได้เลยนะ - ไม่ ฉันจะไปด้วย
จริงๆ แล้วคุณไม่ต้องไปกับผมก็ได้นะ
มันอาจจะผิดกฎ
ที่คนที่ไม่ใช่บุรุษไปรษณีย์อย่างถูกต้อง จะนั่งไปกับผมน่ะ
ผมต้องตรวจสอบกฎเกณฑ์ก่อน
เยี่ยม งั้นคืนนี้นะ เจอกัน ดีใจที่ได้คุยด้วย
เล่นกัน!
บอกได้เลยว่าเล่นกัน
กับเด็กเอลลิงโบ!
- กับเด็กเอลลิงโบเหรอ เหลือเชื่อ - คุณพระช่วย!
- ทุกคนได้ยินไหม - รับไม่ได้จริงๆ
ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
ผมหันหลังไปแค่แป๊บเดียว...
จากนั้นฉันก็เห็น
ฉันคว้าตัวเธอมาเร็วที่สุด เท่าที่ทำได้เลยค่ะ
- มันผิด - เหลือเชื่อ
ผมว่าผิด
- นึกไม่ถึงเลย - เราจะทำยังไงกันดี
แย่นะ แย่มาก
เลวร้ายสุดเท่าที่เคยเจอจริงๆ ตอนนั้นเธอคิดอะไร ยัยหนู
ไม่รู้หรือไงว่า...
ครัมกับเอลลิงโบไม่เผาผีกัน
- แต่ทำไมล่ะฮะ - "ทำไม" ดูถามเข้า
- เข้าใจที่ผมพูดไหม - ทำไม
ผมไม่รู้จะทำยังไงดี
ช่วยเราด้วยเถอะครับ ผมขอร้อง
รู้ไหมว่านี่คืออะไร เจ้าหนู
นี่คือประเพณี
หลายศตวรรษแห่งความเกลียดชังอันรุ่งโรจน์ ส่งต่อกันมารุ่นสู่รุ่น
มีการทะเลาะวิวาทกัน 100 วันเมื่อปี 45
ซึ่งเราชนะขาดลอย
การแข่งเกม คนปอดแหกทางทะเล
การเปิดก้นดูถูกครั้งใหญ่ในปี 86
ดังนั้นเท่าที่เรารู้...
ย้อนกลับไปนานเท่าที่เราจำได้...
ก็คือครัมเหยียดหยามเอลลิงโบ...
แล้วเอลลิงโบก็ทนครัมไม่ได้
นั่นแหละเหตุผล
ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจดูหมิ่น ประเพณีทั้งหมดนั้นหรอกใช่ไหม
- ใช่ครับ - และมันจะไม่เกิดขึ้นอีก
ใช่ไหม
ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว
ทีนี้บอกฉันมาว่า ของน่ารักชิ้นนี้มาจากไหน
ขอเดานะ ทิ้งไว้ริมรั้วไม่ได้ใช่ไหม
คุณนี่ใช้คำพูดเก่งจริงๆ รู้ไหม
แหงละ คุณไม่ตอบคำถามนั้นด้วยซ้ำ
ผมขอโทษ
ไม่นะ
หยุดนะ
ไอ้เด็กเปรต!
- หนู! - เลือกผมนะ!
- หลบไป - ของหนูก่อน
ผมอยากได้จักรยาน
- บอกคุณเคล้าส์ให้ที - หุบปาก
รับจดหมายหนูไปที
หนูก่อน ขอตุ๊กตา
- ฉันก่อน ฉันขอไปก่อน - โอเค แถวตอนเรียงเดี่ยว ให้ไว
ถอยไป เอาละ ทุกคน เข้าแถว
- อย่างนั้นแหละ จดหมาย - ถอยไป
ดี จดหมาย ดี
ได้แล้ว ไปได้ เยี่ยม ไปได้
- เธอพูดอะไรน่ะ - เธอไม่ใช่คนที่นี่ เธอคือชนเผ่าซามี
ใช่ ดีจ้ะ แต่ฉันไม่เห็นจดหมายเลย
ฉะนั้นค่อยกลับมาเมื่อมีจดหมายนะ
โชคดีนะ
บ๊ายบาย โอเค มีจดหมายอีกไหม
- นี่ครับ - หนูค่ะ
- ทางนี้ครับ - ดี ที่เหลือ รู้นะต้องทำไง
ไม่มีจดหมาย ไม่ได้ของเล่น
แต่พวกเราเขียนหนังสือไม่เป็น
แย่หน่อยนะ เจ้าหนู
เดี๋ยวนะ รู้ใช่ไหมว่านายทำอะไรได้
ทำอะไรของนาย
บอกให้เด็กไปโรงเรียน เพื่อหัดเขียนหนังสืองั้นเหรอ
- นายมีปัญหาอะไรไม่ทราบ - ใช่ ที่ฉันตั้งใจจะทำก็คือ
ฟังนะ บุรุษไปรษณีย์
ไม่ว่านายจะทำอะไรอยู่ อย่าเอาฉันไปเอี่ยว
ฉันเน่าอยู่ที่นี่มา 5 ปีแล้ว
และฉันใกล้จะได้ออกไปแล้ว
ฉันจะไม่ยอมให้นายทำมันพังแน่นอน
เข้าใจไหม
เด็กพวกนี้ทิ้งเวลาให้สูญเปล่า โดยที่ไม่ได้รับการศึกษาที่เหมาะสมนะ
คือแบบ...
อย่าว่ากันนะ ฉันมันคนช่างฝัน แต่... นั่นคือเหตุผลที่เราทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
ทำไมเธอถึงมาเป็นครูล่ะ
จะได้ทำให้โลกน่าอยู่ขึ้นใช่ไหมล่ะ
รักของหนุ่มสาว
เห็นแล้วคิดถึงอดีตเลย
หน้าตาดูจริงจัง
หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
ร้องไห้คร่ำครวญและอึราดกางเกง ไม่
ฉันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่หรอก
แล้วเธอก็เข้านอน และพอเธอตื่นมาตอนเช้า
ของขวัญก็จะอยู่ข้างเตาผิงเลย
ใช่ คุณเคล้าส์เจ๋งสุดๆ ไปเลย
- ใช่ เขาเจ๋งมาก - ใช่
เคล้าส์เหรอ เจ๋งเหรอ
เขาตัวใหญ่ แต่สามารถเบียดตัว ลงปล่องไฟได้ทุกอันเลย
- จริงเหรอ ยังไงเหรอ - ฉันก็ไม่รู้
ใช้เวทมนตร์มั้ง
เรียบร้อย
ถ้านายแขวนถุงเท้าไว้บนหิ้งเตาผิง
คุณเคล้าส์จะใส่ของเล่นลงไปในนั้น
เขาจะมาตอนที่เธอหลับอยู่เท่านั้น
ไม่เคยมีใครเห็นเขาเลย
อย่างกับเขาล่องหนได้เลยละ
อ้อ และเขาชอบกินคุกกี้ อย่าลืมวางคุกกี้ไว้ด้วยนะ
กลับบ้านไปซะ ไอ้ขี้แพ้
ทีนี้ใครขี้แพ้กันแน่ ไอ้เด็กแสบ
คุณเคล้าส์เจ๋งที่สุดเลย
นี่ เคยได้ยินเรื่องเคล้าส์ไหม
เขาชื่อเคล้าส์และทำของเล่นเจ๋งที่สุด
- เคล้าส์ - เคล้าส์
- เขาสุดยอด
ของเล่นของเขาเจ๋งสุด
- เกิดอะไรขึ้น - อย่าถาม
ช่วยนั่งเฉยๆ เป็นผู้วิเศษสุดยอด ไปคนเดียวเถอะ
อะไรนะ
วันนี้พวกเรา จะได้เรียนอะไรรึเปล่าคะ
ฟังนะ ถ้าเธอต้องอยู่ที่นี่
อย่างน้อยก็ช่วยเงียบเถอะ
ทำไมพวกเธอไม่ไป... ไม่รู้สิ
เขียนสระ หรืออะไรสักอย่าง
พวกเราไม่มีสมุด
ปากกาด้วย
เอาละ โอเค มาตกลงกันดีกว่า ถ้าฉันสอนอะไรพวกเธอ
พวกเธอช่วยไปจากที่นี่นะ ขอร้อง
อย่างนั้นแหละ
จริงเหรอ นี่ชื่อหนูเหรอคะ
ใช่ เย่ นั่นชื่อเธอ
สอนหนูอีกได้ไหมคะ
- นะคะ - หนูเป็นคนต่อไปนะคะ
- หนูอยากเขียนชื่อ - ผมด้วย ผมก็อยากเขียนชื่อผม
- เรียกหนูนะคะ - ผมอยากเขียนชื่อผม
- ผมด้วย ผมอยากเขียนชื่อผม - สอนหนูนะคะ
- หนูอยากเขียนชื่อหนู - เลือกหนูนะคะ
หนักเกินไป
งั้นก็ได้
ผมไปเองได้ คุณไม่ต้อง...
คือไม่ได้จะว่านะ แต่ใครบางคน น่าจะล้างพิษเพื่อลดน้ำหนักสักหน่อย
คุณทำอะไรน่ะ
ของขวัญน้อยลง น้ำหนักก็น้อยลง
ของขวัญน้อยลงเหรอ
แต่ของขวัญน้อยลงแปลว่าจดหมายน้อยลง
และจดหมายน้อยลงแปลว่า...
ความฝันของเด็กพังทลายมากขึ้น
ไม่ ผมไม่ยอมหรอก
เรามีหน้าที่ๆ สาบานไว้นะ เพื่อเด็กๆ ไง
จับได้แล้ว
มานี่ เร็วเข้า
เยี่ยม ผมทำให้พวกมันยอมแพ้ และคุณจับพวกมัน
ทีมเวิร์กดีมาก...
โฮ่ๆๆ
- ใช่ - กวางเรนเดียร์ก็ดี
- ทีมเวิร์กดี ทำเวลาได้ดี - ไว้ใจได้ แข็งแรง ร่วมมือดี
โอเค ที่ทำการไปรษณีย์ เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการแล้ว
เอาจดหมายมาไหม ก้าวเข้ามาเลย
ขอบคุณ
เฮ้ย ไอ้ขี้แพ้
เพราะอะไรเนี่ย
ฉันส่งจดหมายไป แต่สิ่งที่ฉันได้มา คือถ่านกากๆ ก้อนหนึ่ง
ก็สมควรแล้วนี่
ลูกอ๊อดร้ายๆ อย่างนาย ไม่ได้รับของเล่นจากเคล้าส์หรอก
อ๋อ เหรอ แล้วเขาจะรู้ได้ไง ว่าฉันเป็นยังไง ถ้านายไม่ปากโป้ง
ฉันไม่จำเป็นต้องปากโป้งหรอก
เขารู้
หมายความว่าไง
เขาเห็นทุกอย่างน่ะสิ
ทุกการก่อกวน เล่นพิเรนทร์ และทำเรื่องชั่วช้า
เขาจดรายชื่อไว้ ราย...
- "รายชื่อเด็กดื้อ" เขาเรียกว่าอย่างนั้น - โกหก
เชื่อฉันสิ
นายไม่อยากอยู่ ในรายชื่อเด็กดื้อหรอก
ไง ยังอยากปาหิมะก้อนนั้นอยู่อีกไหม
ฉันคิดว่าไม่นะ
เด็กดีเท่านั้นที่จะได้รับของเล่นเหรอ
"ถึงคุณเคล้าส์
หนูกวาดหิมะทุกสนามบนถนนของหนูวันนี้
- เป็นสิ่งที่ดีใช่ไหมคะ - หวัดดีฮะ
อย่าใส่ชื่อหนู ไว้ในรายชื่อเด็กดื้อเลยนะคะ"
"ถึงคุณเคล้าส์
วันนี้หนูกับน้องชาย ช่วยแม่ทำงานบ้าน
เราจะทำแบบนี้ทุกวัน
- ถ้าคุณเอาของขวัญมาให้เรา จริงๆ ค่ะ" - "ถึงคุณเคล้าส์
วันนี้เพื่อนบ้านของเราซ่อมรูที่รั้ว
แล้วเขาก็ตกลงมา...
และขาของเขาบาดเจ็บ
- มันคงเจ็บสุดๆ เลย... - ปล่อยฉัน
- เพราะเขาไม่ยอมหยุดร้องเลย - เอลลิงโบโจมตีฉัน ช่วยด้วย
เราเลยช่วยเขา
เขาบอกว่าเขาไม่ชอบ
แต่... จริงๆ แล้วหนูว่าเขาชอบนะ"
"นั่นคือสิ่งที่หนูทำวันนี้ และเมื่อวาน
แทนที่จะขโมยผลเบอร์รี ของคุณรูน่า เราเก็บเบอร์รีไปให้เธอ
หลังจากนั้น เธอไปที่บ้านเรา
และเอาแยมเบอร์รีไปให้แม่เยอะมาก
แล้วแม่ก็เอาพายเบอร์รีไปให้เธอ
"ถึงคุณเคล้าส์
หนูไปเรียนหนังสือทุกวันเลยค่ะ
- และหนูทำการบ้านตลอด" - โอ้ อันเนลีส ขอบใจจ้ะ
สวัสดีค่ะ คุณบุรุษไปรษณีย์
"คุณอัลวาเป็นครูที่ดีที่สุดในโลกเลยค่ะ"
"และผมยังทำความสะอาด คลาริเน็ตอันเก่าให้พ่อด้วย
ผมหวังว่าผมจะทำได้ดี พ่อดูมีความสุข
ผมขอของเล่นได้ไหมครับ"
อะไรน่ะ
อะไรกัน...
- หวัดดี เจ้านาย วันนี้เป็น... - นี่ค่ะ!
- นี่ครับ! ผม! - อะไรกัน ได้ไงเนี่ย
เร็วเข้า ทุกคน มาเล่นกัน
ฉันคิดว่าถึงเวลาที่เรา ต้องสั่งสอนเจ้าบุรุษไปรษณีย์นั่นแล้วนะ
ลูกรู้ว่าต้องทำยังไง แม่ฟักทองน้อย
ของฉัน...
และตอนนี้คนทำขนมอบ ก็ขายเค้กให้เผ่าเอลลิงโบแล้ว
โดยไม่ได้ใส่ใบมีดลงไปในแป้งด้วย
อ้อ แล้วคุณรู้ไหมว่าตอนนี้ การวางเพลิงลดลง 70 เปอร์เซ็นต์แน่ะ
เรื่องจริงนะ คุณเห็นไฟไหม้บ้าน ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ล่ะ
ใช่เลย และทำอาหารนอกบ้าน ตลาดนัดมือสอง และ...
ไม่รู้สิ
เหมือนทุกคนเพี้ยนกันไปหมด
การกระทำที่ปราศจาก ความเห็นแก่ตัวอย่างแท้จริง
จุดประกายให้เกิดการทำความดีเสมอ
ดูสิว่าอยู่ๆ ใครก็พูดเก่งขึ้นมาซะงั้น
บอกผมทีว่าอะไรทำให้คุณพรั่งพรูคำพวกนั้น
ออกมาเป็นคำคมแบบนั้น
อ๋อ มันก็แค่สิ่งที่...
บางคนเคยพูดน่ะ
ผมจะบอกอะไรให้นะ
ผมอยู่มานานพอจะรู้ว่า คนเราล้วนทำ อะไรบางอย่าง เพื่ออะไรบางอย่างทั้งนั้นแหละ
เด็กพวกนั้นเหรอ เด็กพวกนั้น ทำทุกอย่างเพื่อของเล่น แล้วผู้ใหญ่ล่ะ
ผมไม่รู้พวกเขาต้องการอะไร
แต่ไม่ใช่ไมตรีจิต และความสงบบนโลกแน่ๆ
แล้วนายล่ะ
- นายทำไปเพื่ออะไร - ผมเหรอ
ก็แบบว่า...
มันต่างกันนะ ผมไม่...
ระวัง!
ของฉัน!
ไม่อยากจะเชื่อเลย
แกมายุ่งอะไรกับแผนของเรา
แผนของแกเหรอ ของเราต่างหาก
- หยุดก่อน - พยายามอยู่
หยุด!
ตรงนี้คือที่ของเรา
เยี่ยม ดูสิว่าแกทำอะไรลงไป
- เราทำอะไร - ปล่อยให้แกทำลาย
- การซุ่มโจมตีอันไร้ที่ติของเราเลยละกัน - ถ้าไม่ใช่เพราะ...
นั่นเพื่อนนายใช่ไหม
พวกเขาดูนิสัยดีนะ
พวกนายต้องไม่เชื่อ สิ่งที่ฉันเห็นเมื่อคืนแน่ๆ
เลื่อนบินได้ ลากโดยกวางเรนเดียร์วิเศษงั้นเหรอ
ใช่
ดูสิ เขาหัวเราะเป็นด้วย
ปริศนากระจ่างแล้ว
โฮ่ๆๆ
เดี๋ยวนะ ขอเวลานอก เอาจริงดิ
- คุณหัวเราะแบบนั้นเหรอ - ใช่
เอาของขึ้นเถอะ
ไม่ได้นะ จะหนีไปง่ายๆ แบบนั้นไม่ได้
- ขอฟังอีกทีซิ - ไม่
เร็วเข้า แค่หัวเราะคิกคักหรือหัวเราะหึๆ ก็ได้
- คริคริก็ได้ - พูดไปนะ เดี๋ยวก็รู้ว่าเป็นไง
โอเค หยุดก็ได้
นี่ คุณเคยได้ยินเรื่องที่ชายขาเดียว
เดินเข้าไปในบาร์ไหม
นี่ ของเล่นเริ่มเหลือน้อยแล้วนะ ว่าไหม
ใช่ ไปอีกแค่ 2-3 ครั้ง ก็เรียบร้อยแล้วละ
นายคงจะ...
เฝ้ารอที่จะไม่ต้อง ทำงานกะดึกอยู่สินะ
- ใช่ไหม - ใช่
ใช่เลย ใช่
ฉันก็เหมือนกัน
อ้าว ดีจัง เธอกลับมา
จ้ะๆ ดีมากเลย
แต่ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร ฉันมีปัญหาของตัวเองอยู่นะ
ฉันหมายถึง ของเล่นเราหมดแล้วน่ะ
และถ้าไม่มีของเล่น ก็จะไม่มีจดหมาย
และถ้าไม่มีจดหมาย...
ช่างมันเถอะ
ฉันไม่มีเวลาแล้ว ในที่สุดฉันก็พูดมันออกมา
นี่ก็ใกล้คริสต์มาสแล้ว แต่ฉันยัง...
คริสต์มาส
ใช่เลย เราต้องทำ... ฉันต้อง... เรา... ฉัน เรา...
ช่วยออกไปจากหน้าบ้านฉันได้ไหม เธอบุกรุกอยู่นะ
ฉัน ผู้นำแห่งเผ่าครัมที่ภาคภูมิใจ
เข้าเรื่องเลยเหอะ
หุบปากซะ เจ้าโง่ ฉันจะกำลังจะเข้าเรื่องเนี่ย
ฉัน ผู้นำแห่งเผ่าครัม...
โอ๊ย ช่างเหอะ หมดอารมณ์แล้ว
รู้นี่ว่าฉันเรียกประชุมทำไม
ใช่ ฉัน... ก็ต้องรู้อยู่แล้วสิ
- ทะเลาะกันตอนเที่ยงคืนเหรอ - มองไปรอบๆ สิ แอคเซิ่ล
เผ่าของแกอยู่ที่ไหน
จะบอกให้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน
พวกเขาไปปิดถนนปาร์ตี้กัน
ซิ่งรถบรรทุกหญ้าแห้ง และทำอาหารนอกบ้าน
- อาหารมื้อสายด้วย อย่าลืมอาหารมื้อสาย - ชมรมหนังสือ
พรากสเวนที่น่าสงสารไปจากฉัน
เห็นไหม เจ้าบุรุษไปรษณีย์
กับตาแก่ช่างทำของเล่นนั่น กำลังล้างสมองทุกคน
แกจะบอกอะไรกันแน่
ฉันจะบอกว่าถึงเวลาแล้ว ที่เราจะร่วมมือกัน
ต่อต้านศัตรูคนเดียวกัน
ฉันกำลังบอกว่าเราต้องสงบศึก
สงบศึกเหรอ แกบ้าไปแล้วหรือไง
เราจะร่วมมือกันจัดการเรื่องนี้
หรือจะปล่อยให้กลายเป็นชมรมหนังสือ
- ทำอาหารนอกบ้านจากนี้... - และมื้อสาย
- อย่าลืมอาหารมื้อสาย - เออ นั่นก็ด้วย
แปลว่าเรา ต้องร่วมมือกันอย่างสันติ เพื่อช่วยกันหยุดสันตินี้เหรอ
บรรพบุรุษของเราเรียกร้องมา
เพื่อสายเลือดเอลลิงโบ
เพื่อเกียรติยศของครัม
2 เผ่าอยู่บนเส้นทางแห่งสงคราม...
ร่วมกัน!
ของฉัน!
ฉัน...
งานนี้คงเหนื่อยน่าดู
เซอร์ไพรส์!
เจสเปอร์
- นายมาทำ... - ขอต้อนรับสู่ห้องทำงานใหม่ของคุณ
- แต่นแต๊น - อะไร...
- คุณจะเข้าใจทุกอย่างเดี๋ยวนี้ - ทำไม
- ฉันไม่อยาก... - มานี่ นั่งก่อน
คุณต้องชอบแน่
ผมรับรอง
คริสต์มาส
คริสต์มาสเหรอ หมายความว่า...
คิดดูสิ เด็กทุกคนในเมือง ตื่นขึ้นมาในเช้าวันคริสต์มาส
และเจอ...
ของเล่นใหม่เอี่ยม รอพวกเขาอยู่ข้างเตาผิง
เราทำให้วันหยุดวิเศษขึ้นได้อีก
คิดถึงความเบิกบานสิ คิดถึงความสุขสิ
เจสเปอร์ ฟังนะ ฉันว่า...
ให้ผมพูดจบก่อน
คิดถึงใบหน้าเล็กๆ แสนสุขพวกนั้นสิ
พวกเขาน่ารักมาก...
- พวกเขาไม่... ดูสิ! - ต่อให้เรา...
นายจะไปเอาของเล่นเยอะขนาดนั้น มาจากไหน
คุณ...
ทำใหม่ไง
ฉันไม่ทำของเล่น
ไม่ทำแล้ว
คุณมีพรสวรรค์นะ เพื่อนยาก
บ้านนกก็สวยดีนะ แต่แหม
มือคู่นี้เหมาะสำหรับ
- ทำ... - ฉันบอกว่าไม่ไง
ไม่เอาน่า ช่วยผมหน่อยนะ นึกภาพความเป็นไปได้สิ
ดูสิ งานไม้จะเกิดขึ้นตรงนี้
- ไม่ - และตรงนี้
ลานนาฬิกาพร้อมด้วยเฟืองและฟันเฟือง
- ให้คุณทำงานทั้งวัน - หยุดเลย
และที่มุมนี้ อุปกรณ์เงาวับเรียงเป็นแถวๆ
- มีทุกรูปร่างและขนาด - อย่าแตะต้องมันนะ
- จัดไว้ให้คุณอย่างไร้ที่ติ - ไม่!
อะไรครับเนี่ย
ออกไป
เคล้าส์ ผมขอโทษ
- ผมไม่ได้ตั้งใจ... - ออกไป!
เมื่อคืนแย่ล่ะสิ
หัวอกเดียวกันเลย
ไม่ละ ฉันไม่อยากพูดให้เธอเบื่อ
โอเค ฉันหงุดหงิดมาตลอดเลยรู้ไหม
ถ้าฉันไม่ได้รับจดหมายพวกนั้น
แล้วฉันควรทำยังไงล่ะ
อยู่ในเมืองเล็กๆ นี้ตลอดไป
ขลุกอยู่กับช่างไม้แก่ๆ แวดล้อมไปด้วยคนบ้า
และไม่ต้องการอะไรอีกต่อไปงั้นเหรอ
ตอนอยู่บ้าน ฉันมีแทบทุกอย่างเลย
แต่ที่นี่
ฉันก็เป็นแค่...
อีกคนที่ไร้ประโยชน์ ไร้ความหมาย
ไม่สำคัญ
แต่เคล้าส์ เขาไม่สมควรจะ...
ฉันไม่ได้ตั้งใจ...
ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือน... ฉันทำตัวเหมือน...
ใช่เลย
นี่ เธอเป็นผู้ฟังที่ดีมากนะ รู้ตัวไหม
โอเค เธอชนะ
ไปกันเถอะ ตามฉันมา
ขอโทษที่รบกวนดึกป่านนี้
แต่ไม่รู้ว่าเธอพอจะเข้าใจ... นี่ไหม
โอเค เข้ามาเลย
เอาละ
มาเริ่มกันเลยดีกว่า
ใครอยากดื่มโกโก้ร้อนบ้าง
เธอบอกว่าเธออยากได้เรือ
- จริงเหรอ - ไม่ ไม่น่าจะใช่หรอก ช่างมันเถอะ
- ใช่จ้ะ เขาใช่ - อะไรเหรอ
เธอพูดเรื่องอะไรเหรอ พูดถึงฉันเหรอ
(มาร์กู)
เคล้าส์ ผม...
เร็วเข้า
ดูเหมือนจะมีคนอยากให้ช่วย...
- ส่งจดหมายนะ - ใช่
- ใครเหรอ - ฉัน...
ฉันหมายถึง
เราไม่เคยชนะแกเลยได้ไงเนี่ย
ใช่ จากนั้น...
พอเธอขึ้นไปนั่งบนเลื่อน ผมคิดว่า "แย่แล้ว เราทำมันเล็กเกินไป"
แต่ไม่ มันพอดีตัวเธอเลย
และเธอชอบมันมาก ว่าไหม
ผมว่าเธอชอบนะ คุณว่าเธอชอบไหม
- ฉันว่าชอบ - ใช่
ผมก็ว่างั้น ใช่ เธอชอบมาก
รู้ไหม ฉันจำวันแรก
ที่ฉันมีรอยยิ้มแบบเดียวกันนั้น
- บนหน้าฉันได้ - อะไร
รอยยิ้มอะไร ผมไม่ได้ยิ้มซะหน่อย
ผมแค่หรี่ตาเพราะแดดแยงตา
ใช่เลย
ตอนแรกฉันก็ไม่อยากยอมรับเหมือนกัน
เธอชอบล้อฉันเรื่องนี้
"เธอ" เหรอ
ลิเดียของฉันน่ะ
ฉันจำตอนที่ฉันเจอ สถานที่แห่งนี้ในป่า ซึ่งเธอชอบมากได้
และฉันสร้างบ้านของเราตรงนี้
ห่างไกลจากทุกสิ่ง
แต่มันไม่ได้จะมีแค่ เราสองคน อยู่นานนักหรอก
พวกเราอยากมีลูก
หลายๆ คนเลย
วิ่งซนไปมา หัวเราะ มีปัญหา
ระหว่างรอลูกมาเกิด
ฉันก็เริ่มทำของเล่นให้พวกเขา
และเราเฝ้ารอ
และฉันก็ทำของเล่นไปเรื่อยๆ มากขึ้นเรื่อยๆ
- เสร็จอีกอันแล้ว คุณคิดว่าไง - และเราก็รออยู่ตลอด
แต่พวกเขาไม่เคยมาเกิดเลย
จากนั้น...
เธอก็ล้มป่วย
แม้แต่ตอนนี้... บางครั้ง
ก็เกือบจะรู้สึกเหมือนกับว่าเธอยัง...
หลังจากที่เธอจากไป
ฉันคงสิ้นหวังล่ะมั้ง
เธอชอบนกมาก
ฉันเลยเอาแต่ทำบ้านนก
แต่แล้ว...
นายก็โผล่มา
การเอาของเล่นพวกนี้ไปส่ง
ได้เห็นความสุขที่เด็กๆ ได้รับจากของเล่น
ฉันนึกว่าจะไม่ได้รู้สึกแบบนี้อีกแล้ว
และฉันต้องขอบคุณนายนะ เพื่อนยาก
เพราะฉะนั้น... ขอบใจนะ
ด้วยความยินดี
- นี่ รู้อะไรไหม เราจะทำมัน - อะไร
- ทำอะไร - เรื่องคริสต์มาสไง
เราจะทำของเล่นพวกนั้นกัน
- เธอต้องอยากให้ทำแน่ๆ - จริงเหรอ
จริงสิ และถ้าวางแผนกันทั้งปี
- ปีหน้าเราอาจขยายไปหมู่บ้านอื่นได้ด้วย - ปีหน้าเหรอ
- และขยายอีกในปีถัดไป - แต่ผมจะ...
คือใครจะรู้ว่า ปีหน้าจะเกิดอะไรขึ้น
ผมอาจจะไม่ได้...
บ่นอะไรอยู่ได้เนี่ย ไปกันเถอะ ไม่มีเวลาแล้วนะ
ผมอาจจะไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
1.. 2.. 3.. 4.. 5..
เมื่อฉันจับปลาได้มา
6.. 7.. 8.. 9.. 10.
ฉันก็ปล่อยมันไปอีกครา
ทำไมเธอถึงปล่อยมันไป
เพราะมันกัดนิ้วของฉันไง
นิ้วไหน มันกัดนิ้วไหน
นิ้วก้อยข้างขวาของฉันนี่ไง
เก่งมาก
เอาละ วันนี้พอแค่นี้จ้ะ
และ... การบ้าน
ลืมการบ้านไปเลย
เอางี้ ไม่มีการบ้านจ้ะ
ฉันเป็นครูที่ดีที่สุดใช่ไหมล่ะ
เกิด...
อะไรขึ้นที่นี่เนี่ย
ใช่ ฉันคิดว่าต้องปรับที่นี่ ให้ทันสมัยหน่อยน่ะ
ใครๆ ก็รู้ว่าปลาเน่าไม่เจ๋งแล้ว
เธอไปเอาเงินจากไหนมาจ่าย
- เงินเก็บเหรอ - ก็ไม่ทั้งหมดหรอก
อันที่จริงก็ทั้งหมดนั่นแหละ แต่ดูสิ
- ฉันว่ามันดูดีมากนะ - แล้วเรื่องเริ่มต้นชีวิตใหม่
ในที่ที่ห่างไกลจากที่นี่ล่ะ
อัลวาคนนั้นไปไหนแล้ว
คนที่อยากไปจากที่นี่ ในตอนนี้ คงโง่ไม่เบาเลยละ
- ว่าไหม - งั้นมั้ง
มั้งเหรอ โอ้โฮ
นายไม่รู้ตัวว่า ทำอะไรลงไปใช่ไหมเนี่ย
มานี่ ฉันจะพานายไปดู
ทีนี้นายดูนั่นนะ
คืนอันเงียบสนิท
คืนอันศักดิ์สิทธิ์
สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะ ครูอัลวา
- สุขสันต์วันคริสต์มาส คุณบุรุษไปรษณีย์ - สุขสันต์วันคริสต์มาส
สวัสดี บุรุษไปรษณีย์โยฮันเซ่น
- สวัสดีครับ - ครูอัลวา
ไม่เหมือนเมืองเดิมเลยใช่ไหมล่ะ
ไง
มาทำอะไรที่นี่เหรอ
การกระทำที่ปราศจาก ความเห็นแก่ตัวอย่างแท้จริงเหรอ
จุดประกายให้เกิดการทำความดีเสมอ
ไม่เคยพลาด
จำไว้นะ เอาจดหมายใส่ซอง
- และส่งไปตามแถว - เร็วเข้า ไม่ต้องคล้องจอง
- ใช่แล้ว ทำต่อไป - เขียนให้สั้นเข้าไว้
สะกดดีแค่ไหนก็ไม่ได้คะแนนเพิ่ม
- ลูกทำดีมาก แม่ฟักทองน้อย - จัดไป เอาจดหมายมาอีก
เร็วเข้า ไม่ต้องเขียนดีเท่าเชกสเปียร์หรอก
(เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก)
นิ่งๆ นะ เรือจ๋า ค่อยๆ ไป
ลายเส้นเรียบดี ดี ทำดีมาก
สวัสดี
หวัดดีค่ะ
ฉันควรทำยังไงล่ะเนี่ย
อยู่ในเมืองเล็กๆ เมืองนี้ตลอดไป
(เคล้าส์)
(เจสเปอร์)
ขลุกอยู่กับช่างไม้แก่ๆ
แวดล้อมไปด้วยคนบ้า
และไม่ต้องการอะไรอีกต่อไปงั้นเหรอ
(23 ธันวาคม)
(24 ธันวาคม)
โอเค นายจะทำส่วนนั้นหรือว่า...
เดี๋ยวเธอทำอันนี้ให้เสร็จแล้วก็...
พวกเขายืนกราน และฉันไม่อยากเสียมารยาทน่ะ
ไม่รู้สิ นายว่าไง แดงทั้งตัวเลย
นายว่าไง เยอะไปไหม
ไม่หรอก เราจะปิดตากวางเรนเดียร์ไว้ พวกมันจะได้ไม่ตาลาย
แค่นั้นเอง ล้อเล่นนะ
เท่มาก ดูดีสุดๆ แจ่มเลย มัน...
สวัสดี เจสเปอร์
พ่อ อะไรเนี่ย
ขอโทษครับ ไปคุยกันข้างนอกดีกว่า
ในนี้แออัดน่ะ
พ่อมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
ยังไม่หมดเวลานี่ ผมยังมีเวลาอีก 2-3 วัน...
จดหมาย 14,000 ฉบับ ส่งจากเมืองสเมียเรนส์เบิร์กเนี่ยนะ
ฉันเลยต้องมา
- ดูเองกับตาไงล่ะ - พ่อ อยู่ๆ พ่อจะโผล่มาและ...
เดี๋ยว อะไรนะ 14,000 เหรอ
- ไม่ใช่แล้วละ มัน... - โอ้ แต่มันใช่
อย่าถ่อมตัวนักเลย
- พวกเขามาทำอะไรที่นี่ - พวกเขาเป็นคนบอกให้ฉันรู้
ถึงความสำเร็จของแกที่นี่
จะไม่ให้รางวัล เจ้าของความสำเร็จเลยก็ไม่ถูกน่ะสิ
ฟังนะ ไม่ว่าพวกเขาบอกอะไรพ่อ...
เอาละ พร้อมไปกันรึยัง
ไปเหรอ ไปไหน
บ้านน่ะสิ
สัญญาต้องเป็นสัญญา บททดสอบจบลงแล้ว
บ้านเหรอ
ที่มีคนรับใช้ส่วนตัว และอาหารเช้าเสิร์ฟถึงเตียง และ...
ผ้าปูที่นอนผ้าไหมเหรอ
ไม่มีใครคู่ควรกว่านี้อีกแล้ว
เห็นด้วยไหม คุณเคล้าส์
โอ๊ย เขาน่าทึ่งสุดๆ เลยค่ะ
สนับสนุนให้เด็กๆ เขียนจดหมาย
และไปโรงเรียน
โน้มน้าวให้ชาวบ้านอุทิศแรงงานให้กับ...
สิ่งที่มีคุณค่ามาก
ผมเห็นด้วย
เอาละ ไปกันได้รึยัง
ให้เวลาแกบอกลาสักครู่แล้วกัน
ได้โปรด ผมอธิบายได้
- ตอนแรกผม... - มันชัดเจนมากแล้วล่ะ
นายก็แค่หลอกใช้ทุกคน
เพื่อที่จะได้กลับไปใช้ชีวิตไฮโซ
ในเมืองใหญ่ อะไรแบบนั้นใช่ไหม
ไม่ใช่นะ คือ...
ตอนแรกอาจจะใช่ แต่อัลวา ได้โปรดกลับ...
อัลวา กลับมาก่อน
ถ้าฉันไม่ได้รับจดหมาย ฉันจะถูกตัดออก จากกองมรดก แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
มาร์กู...
เคล้าส์ ฟังนะ ผม...
คนเราล้วนทำอะไรบางอย่าง เพื่ออะไรบางอย่างสินะ
ฉันคิดว่าความลำบากนิดๆ หน่อยๆ อาจช่วยให้ความประพฤติของแกดีขึ้น
แต่แม้แต่ฉันยังต้องยอมรับเลยว่า...
เอาเป็นว่ามีอนาคตที่สดใสอย่างแน่นอน
สำหรับชายผู้นำ บริการไปรษณีย์ไปสู่ เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก อันนั้นแน่นอน
และพอพูดถึงอนาคตแล้ว
ฉันก็รอคุยกับแกอยู่ ว่าแกมองเห็นตัวเอง..
ไปแล้ว 1 เหลืออีก 1
ถ้าแกถามฉันว่าใครตอนนี้นะ สาบานได้!
เอาละ ในที่สุดเราก็จะกลับกันแล้วใช่ไหม
ฉัน...
ถอนสมอได้เลย กัปตัน
- เราจะออกเรือกันทันที - ครั้งแรกเลยนะเนี่ย
ว่าไงนะ
ไม่เคยเห็นบุรุษไปรษณีย์ ดูเศร้าในวันกลับ
มากกว่าวันที่มาถึงเลยสักคน
เอาเถอะ ผมว่าอย่าไปสนใจเลย
ผมเชื่อว่า มันไม่มีอะไรให้ต้องเก็บกด
จนต้องไปโกรธแค้น และเสียใจทีหลังหรอก
ยิ้มหน่อยสิ เจ้าตัวเล็ก
ฉันว่าฉันคงตกเรือแล้วล่ะ
ฉันเลยบอกเขา ฉันบอกเขาหมดทุกอย่าง
แล้วเขาก็หันหน้ามาหาฉัน และพูดว่า
เขาไม่เคยภูมิใจในตัวฉันเท่านี้เลย
แล้วเขาก็กอดฉัน เธอเชื่อไหมล่ะ
ฉันนึกว่าเขาจะโกรธซะอีก
อ๋อ แน่นอน ฉันจะคิดถึงมัน
บ้านหลังใหญ่ มีคนคอยดูแล ทุกอย่างที่ฉันต้องการ
ผ้าปูที่นอนผ้าไหม พระเจ้า ผ้าปูที่นอนผ้าไหม ช่วยเปลี่ยนเรื่องคุยได้ไหม
แต่นั่นแหละ ใครๆ ก็ลงมาจากเรือได้
สิ่งที่ยาก คือการโน้มน้าว เคล้าส์กับอัลวาให้...
เดี๋ยวนะ นั่นอะไร
เผ่านี่
เคล้าส์
ค่อยๆ นะ
อีกนิด...
(เจสเปอร์)
แหมๆ
ช่างมาถูกเวลาเสียจริง
- คุณมาทำอะไรที่นี่ - เราก็แค่คิดว่า
"ลูกๆ ของเราไม่ควร ได้รับของขวัญกับเขาบ้างเหรอ"
แล้วดูนี่สิ
นายมีสิ่งที่เธอโปรดปราน ที่สุดในโลกแล้ว
พินญาตาลูกใหญ่มหึมา
นี่ ถ้าแก...
- แตะต้องของเล่นพวกนั้นล่ะก็ รับรองว่าฉัน.. - ถอยไป ตกลง
อยากทำอะไรกับของเล่นก็เชิญเลย
แต่อย่าทำร้ายใคร
เข้าทางเราเลย
อีกนานแค่ไหนกว่าเด็กๆ จะกลับสู่วิถีเดิม
เมื่อไม่มีของเล่น ติดสินบนพวกเขาแล้ว
อีกนานแค่ไหน กว่าพวกเขาจะเกลียดกัน
และอีกนานแค่ไหน กว่าผู้ใหญ่จะทำตาม
เจสเปอร์
บุรุษไปรษณีย์
ตามฉันไม่ทันหรอก ไอ้...
เชือกไม่ได้ผูกกับกวาง ทำไมไม่ได้ผูกล่ะ
นึกว่าผูกไว้ซะอีก ชาตินี้ผมจะไม่มีวัน
ทำสิ่งที่ทำเมื่อกี้เลย ถ้าผมคิดว่าเชือกไม่ได้ผูกกับกวาง
ตามพวกมันไป!
ใครปล่อยให้เลื่อนไม่ได้ผูกกับกวางแบบนั้น...
ทำลายของเล่นพวกนั้น
- หยุดพวกเขาให้ได้ - ของฉัน!
ของฉัน!
ของฉัน...
ของฉัน!
อยากให้มีความช่วยเหลือที่ผมใช้ได้จัง
"ใช้" เลือกคำได้ดีนะ
จริงดิ จะคุยเรื่องความรู้สึกผิดตอนนี้เหรอ
ทำลายของเล่นพวกนั้นให้สิ้นซาก!
ของเล่น!
- เราต้องปิดถุงนั่น - นายจะสนอะไรล่ะ
- นึกว่านายจะไปแล้วซะอีก - เยี่ยม ได้
จะบอกให้นะ มาคุยกันต่อเลยดีกว่า
ว่าผมเป็นคนเลวร้ายแค่ไหน
ในขณะที่ผมมีโอกาสคอหักสูงมาก เพราะพยายามรักษาของเล่นของเด็กๆ ไว้
- ดีไหมล่ะ - ลงไป!
หยุดของเล่นพวกนั้นซะ!
เคล้าส์
สวยมาก คุณรู้ได้ไงว่าผมจะไม่ตกลงไปด้วย
ช่างเถอะ อย่าตอบเลย
ของฉัน!
ไปเลย ไป เราตายแน่
ของฉัน!
แม่ฟักทองน้อย
พ่อยังคงภูมิใจในตัวลูกนะ ได้ยินไหม
ของฉัน
เราจะเสียของเล่นไปแล้ว
ไม่!
- หยุด! - โอ้ พระเจ้า!
ไม่นะ ไม่ๆ ไม่
เจสเปอร์ ปล่อยมันไป!
ไม่คุ้มหรอก
จะบ้าเหรอ ไม่นะ!
เห็นไหม ของกล้วยๆ ก็แค่...
ฉันไม่ค่อยแน่ใจนักหรอกนะ
เดี๋ยว ไม่!
ไม่!
เมืองนี้สร้างขึ้นบนความโกรธแค้น
และอาฆาต
และมันจะยังคงเป็นเช่นนั้น ตราบใดที่เผ่าครัม...
หรือเผ่าเอลลิงโบ
ยังคงรู้สึกโกรธแค้นอยู่
ไปกันเถอะ
หมดธุระที่นี่แล้ว
พูดได้ดี เดี๋ยวนะ แปลว่ากลับมาทะเลาะกันต่อแล้วใช่ไหม
ไม่สงบศึกแล้วใช่ไหม
เป็นสิ่งแรกในวันพรุ่งนี้เลย
การกระทำที่ปราศจาก ความเห็นแก่ตัวอย่างแท้จริง
อะไรนะ
การกระทำที่ปราศจาก ความเห็นแก่ตัวอย่างแท้จริง...
จุดประกายให้เกิดการทำความดีเสมอ
ท่าทางหัวนายจะฟาดพื้นแรงมากนะ ที่รัก
นายควรนอนลงไปนะ
คุณไม่เชื่อผมเหรอ หันกลับไปสิ
อะไรนะ
หันกลับไปสิ
ของฉัน
- แม่ฟักทองน้อย - ลูกรัก
- วางลงไปเดี๋ยวนี้นะ - ของฉัน!
- ลูกรัก ลูกจ๋า - แม็กดาโลน กลับมานี่นะ
- ลงมาจากตรงนั้น! - แม่ฟักทองน้อย
นี่หม่าม้าสั่งนะ
- วางเจ้าหนุ่มนั่นลง - จำหม่าม้าได้ไหม
ลูกไม่รู้หรอกว่าเขาสกปรกรึเปล่า
เคล้าส์ ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี
ถ้าผมไม่ได้...
นี่อะไรเหรอ
ของขวัญในรถเลื่อน เป็นของปลอมหมดเลยเหรอ
ให้ความดีความชอบ ฉันบ้างก็ดีนะ
ฉันไม่ยอมให้พวกเขาเอาของเล่นไปหรอก
- แต่คุณรู้ได้ไงว่า... - เด็กๆ ช่างพูดน่ะ รู้ไหม
และถ้าเด็กๆ บังเอิญพูดถึง
เรื่องที่พ่อแม่พวกเขา วางแผนก่อม็อบเดือดล่ะก็
คนเป็นครูก็ฟังเสมอ
มันเป็นแค่แผนการง่ายๆ
พวกเขาจะทำลายเป้าหลอก และกลับไป
แต่นายดันโผล่มา และทำให้มันซับซ้อน เหมือนเดิมแหละ
งั้นทั้งหมดก็ไร้ความหมายเหรอ
ฉันคงไม่พูดแบบนั้นหรอก
ไปกันได้รึยัง
เขามาแล้ว!
- เย่! - ของฉันห่อใหญ่
บอกแล้ว บอกแล้วว่าเขาต้องมา
แม่คะ มานี่เร็วค่ะ
- ไชโย - เย่!
- ของที่อยากได้เลย - เขามาแล้ว
พ่อฮะ แม่ฮะ
ตื่นเร็ว พ่อกับแม่ต้องมาดูนี่
ชีวิตดำเนินต่อไป
และเมืองสเมียเรนส์เบิร์ก ก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ
เหมือนบทกวีเนอะ ว่าไหม
ส่วนอัลวากับผม...
แหม คุณคิดว่าไงล่ะ
แน่นอน เธอรักผม
ทุกๆ ปี เมื่อถึงเทศกาลคริสต์มาส จดหมายจะหลั่งไหลเข้ามามากมาย
และมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกปี
และมาจากที่ที่ไกลมากขึ้น
เราต้องขยายปฏิบัติการออกไป เหมือนที่เคยวางแผนกันไว้
เด็กมากขึ้น ของเล่นมากขึ้น หลายเมืองมากขึ้น
สว่างมากจนมองเห็นได้ แม้แต่ตอนกลางคืน
ดูนั่นสิ เห็นสีแดงกับสีเหลืองตามขอบไหม
- หลายปีผ่านไป - พอจะมีกาแฟร้อนสักแก้ว
ให้บุรุษไปรษณีย์เพื่อนบ้านดื่มไหม
อะไรอยู่บนหน้านายน่ะ
อะไร ไม่ชอบเหรอ ผมว่าผมมีหนวดแล้วดูดีนะ
บอกตรงๆ นะ อัลวาไม่ชอบเลย
ทุกปีดีขึ้นกว่าปีที่ผ่านมา
จากนั้น ในปีที่ 12
ผมมาแล้ว ที่รัก
ผมตามหาเขาทุกที่
ผมถามทุกคน
แต่เราก็หาเขาไม่เจอ
ไม่มีการบอกลา
ไม่มีคำอธิบาย
ไม่มีเลย
ราวกับว่าเขาแค่...
จางหายไป
เอาละ
ผมมีของมาส่งด่วน 2 ชิ้นครับ นายไปรษณีย์!
จดหมายกำลังจะลงไปในซอง
ดำเนินการติดแสตมป์จดหมาย
แสตมป์อีกดวง
ลงชื่อ ปิดผนึก เพื่อส่ง
- ฝันดีนะ เด็กๆ - นอนได้แล้วนะจ๊ะ
- ฝันดีฮะ แม่ ฝันดีฮะ พ่อ - ฝันดีจ้ะ
เกิดอะไรขึ้นกับเขา หลังจากนั้น...
ยังไงและทำไม
ผมไม่สามารถเริ่มเข้าใจ ได้เลยด้วยซ้ำ
ผมเลิกพยายามเข้าใจมัน มานานมากแล้วละ
สิ่งที่ผมรู้...
คือปีละ 1 ครั้ง...
ฉันจะได้เจอเพื่อนผม
(ด้วยรักและระลึกถึง แมรี่ เลสเชอร์)
[THAI]